Nieuwe camera… eerste ronde!
Kortgeleden heb ik mezelf een nieuwe digitale camera cadeau gedaan. Ik was lang verknocht aan de charme van film en idolaat van Velvia en Provia van Fuji. Toch heb ik al een tijdje met een half oog naar die mooie, nieuwe, steeds betaalbaarder wordende digitale spiegelreflexen.
Nu is de kogel dan door de kerk. Ik ging kijken naar een Nikon D40 of D60, maar die Pentax lag ook wel lekker in de hand… En die nieuwe Sony a200 hield nog beter vast. Enneeh.. wat een fijne bediening! Maar ja… ik was toch een ‘Nikonian’, met allerlei lenzen, flitser.. Toch zonde om weg te smijten. Maar die Sony he… Toen ik erachter kwam dat Nikon het autofocus-systeem heeft aangepast op de low-end camera’s en dat ik mijn oude lenzen niet meer volledig kan gebruiken (alleen manual-focus: kan ik wel, maar wil ik niet altijd) heb ik de knoop doorgehakt en de Sony meegenomen.
Waarom die Sony? Dat is toch geen echt merk? Sony heeft Konica-Minolta gekocht. Of in elk geval de fototoestellen-divisie. En dat merk je: al die handigheidjes waar ik me bij analoge spiegelreflexen van Minolta over had zitten verbazen, die heb ik nu op mijn camera! Een sensor die bijhoudt of je door de zoeker kijkt, zet de LCD op dat moment uit en de autofocus aan. Dat soort slimmigheidjes.
Over de camera later meer, Nu eerst maar eens wat proefjes tonen!
