Exposure

Kortgeleden heb ik mezelf een nieuwe digitale camera cadeau gedaan. Ik was lang verknocht aan de charme van film en idolaat van Velvia en Provia van Fuji. Toch heb ik al een tijdje met een half oog naar die mooie, nieuwe, steeds betaalbaarder wordende digitale spiegelreflexen.

Nu is de kogel dan door de kerk. Ik ging kijken naar een Nikon D40 of D60, maar die Pentax lag ook wel lekker in de hand… En die nieuwe Sony a200 hield nog beter vast. Enneeh.. wat een fijne bediening! Maar ja… ik was toch een ‘Nikonian’, met allerlei lenzen, flitser.. Toch zonde om weg te smijten. Maar die Sony he… Toen ik erachter kwam dat Nikon het autofocus-systeem heeft aangepast op de low-end camera’s en dat ik mijn oude lenzen niet meer volledig kan gebruiken (alleen manual-focus: kan ik wel, maar wil ik niet altijd) heb ik de knoop doorgehakt en de Sony meegenomen.

(more…)

Hoera!!!

Na mezelf tijdenlang te hebben vastgehouden aan ouderwetsch filmpjes-spul, ben ik nu toch écht om. Sinds kort heb ik een Panasonic Lumix FZ8 aan het arsenaal kunnen toevoegen. Deze camera is er ééntje van het ‘bridge’-type, wat wil zeggen dat het ergens bungelt tussen een compactcamera en een spiegelreflex.

Wat dit in de praktijk betekent? Veel mogelijkheden om zelf in te stellen en een lens die al mijn glaswerk bij mijn spiegelreflexen eruit zoomt qua bereik.

De eerste vuurdoop van de camera was in het Zwolse bos en ik moet zeggen… Ik ben zwáár onder de indruk!

Ergo: Sit back… More to come!!!